hallo wereldtot zover! The Valley Bucketeers
DAMES 2 WINT BELANGRIJKE UITWEDSTRIJD

Vanuit vorig seizoen hadden we goed onthouden dat ze het in Epe moeilijk vinden om fouten te fluiten. Met een positieve instelling en gebrand om te winnen begonnen we aan de wedstrijd. De openingsscore was voor ons door Inge en dat was voor ruim drie minuten ook de enige score die viel. Wij misten veel, de tegenstander nog veel meer. We hadden veel rebounds, maar we hadden niet genoeg rust in ons spel, waardoor we niet lekker in ons spelletje kwamen. Uiteindelijk keerde de rust terug, maar speelden we mee op het veel te trage tempo van onze tegenstander, die ook niet lekker in hun spel zaten. Kortom, niet echt een dynamische start. De tussenstand na het eerste kwart: 3-9.

Het tweede kwart opende met een driepunter van Kim. Dit voelde zo goed, dat ze na drie minuten besloot er nog een in te gooien. Halverwege het kwart hadden de dames van BASE een time-out nodig, die voor ons ook wel op tijd kwam. Wij bleven ondertussen lekker ons eigen spelletje spelen en lieten ons totaal niet opfokken door de scheidsrechters… Oké misschien een klein beetje, maar dat verander je tijdens een wedstrijd toch niet. Toen de scheidsrechters halverwege het tweede kwart besloten om toch maar eens fouten te gaan fluiten, floten ze een hele bijzondere aanvallende fout voor Kim, die haar frustratie eruit gooide in de vorm van haar derde driepunter. Annemarie schoot een paar belangrijke vrije worpen raak en ook Muriël was op dreef. Zo gingen we de rust in met een tussenstand van 17-24.

Gekalmeerd in de rust hadden we ons eigen tempo en spelletje weer gevonden. We speelden rustiger en minder gefrustreerd. Willeke hield ons allemaal goed kalm. Met alleen maar fouten in de eerste vier minuten, werd er niets gescoord. Het was onze tegenstander die de eerste punten van dit kwart pakte, maar wij lieten ons niet uit het veld slaan (letterlijk…). Inge gooide er een paar mooie tweepunters in dit kwart en ook Muriël bleef scoren voor ons. Het werd wel spannender en de overwinning was geen moment zeker, het kon alle kanten uit gaan, dat hadden we wel onthouden van de vorige keer. Na het derde kwart was de stand: 22-31.

Je zou denken, met nog tien minuten spelen en een voorsprong van 11 punten én geen 24 seconden klok: moet lukken. Nou, dat bleek lastiger dan we dachten. Ineens ging het lichtje en het fanatisme branden bij de dames van BASE en we kregen werkelijk geen fout meer mee onder de basket. Sprongballen werden in enkele honderdsten van een seconde al door de scheidsrechter gefloten, want anders zou er een ware catfight uitbreken. Na vier minuten wist Muriël voor ons te scoren, maar door flink wat (korfbal)driepunters van de tegenstander kwamen de tegenstanders steeds dichterbij.

Met uiteindelijk nog 1:34 te spelen en balbezit voor ons én vijf punten voorsprong besloten we passend de wedstrijd af te sluiten. Dit lukte voor een hele lange minuut en toen wist de tegenstander de bal te onderscheppen. We hadden zo gezegd, geen fouten maken, toch kon Willeke het niet laten (neem het haar eens kwalijk met zo’n wedstrijd) en dit resulteerde in hun beste korfballer, oh nee, schutter op de vrije worplijn. Drie rake vrije worpen, twee punten voorsprong en balbezit voor ons. Een time-out in de laatste vijf seconden van de wedstrijd, dus dat betekende dat wij op onze helft de bal mochten uitnemen. Kim moest de bal innemen en met de nodig stress leverde dit een steal op de vanaf de tegenstander. Bijna lukte het om een hele verre driepunter te raken, gelukkig pakte Suus voor ons de rebound en hielden we balbezit in de laatste seconden van de wedstrijd. Eindelijk klonk het eindsignaal en opluchting en blijdschap maakten zich meester van de speelsters van dames 2. We wisten deze belangrijke, lastige uitwedstrijd te winnen. Dit betekent dat wij nog steeds bovenaan staan!

Scores:
K. Groothuis 14, M. Horsman 11, I. van Leusen 8, W. Kolkman 3, A. Paalhaar 1.

Verslag: Kim Groothuis